Masterclass Fotografie in de Rand van Brussel

De masterclass “Walks on the Wild Side – fotografie in de rand” zoomt in op het complexe grensgebied tussen het Brussels gewest en de Vlaamse rand. Fotografe Stephanie Kiwitt en fototheoreticus Steven Humblet nemen tussen 25 en 28 maart een kleine groep van vijftien deelnemers mee op fotografietocht van Destelheide naar de suburbane buurten van Drogenbos en Vorst.

Als buitenstaander dringen we even binnen in deze chaotische plek waar een rivier, een industrieel park, een grootstad en een klein dorp elkaar ontmoeten. Een gebied waar twee talen en culturen, maar ook verschillende snelwegen, steenwegen en spoorwegen dicht tegen elkaar aan schurken. In deze gelaagde ruimte zijn er heel wat uiteenlopende gedachten, emoties en verlangens. 

Hoe ervaar jij als tijdelijke bewoner van dit gebied deze ruimte?

Wat betekent het om te wandelen door een gebied dat feitelijk niet is ingericht voor deze traagheid en welke invloed heeft deze manier van verplaatsen op jouw lezing ervan?

Hoe kan je fotografie gebruiken als een middel om je eigen ervaring van deze plek duidelijk te maken?

Dat zijn slechts enkele van de vragen die aan bod zullen komen in deze masterclass, die erop gericht is het ervaringspotentieel van deze verstedelijkte en verrommelde ruimte te exploreren via fotografie. Onder begeleiding van Stephanie Kiwitt en Steven Humblet en in voortdurende dialoog met je medecursisten zal je worden aangemoedigd de grenzen van het medium en je eigen verbeelding op te zoeken. Take a walk on the wild side!

Schrijf je hier in voor deze masterclass

Capital Decor, reclamebord, Rathausplatz Pforzheim (D), 2015 (c) Stephanie Kiwitt

Praktisch

Wat? Masterclass “Walks on the Wild Side”: fotografie in de rand van Brussel
Wanneer? Van vrijdag 25 maart om 10u tot maandag 28 maart om 17u.
Voor wie? Gevorderde fotografen (18+), derdejaars of masterstudenten van een kunsthogeschool, professionele fotografen met interesse voor het onderwerp en de lesmethode 
Waar? Destelheide, Dworp (vlakbij Brussel)
Prijs? 275 euro (-35 jaar) of 325 euro (+36 jaar). Je verblijft in vol pension, maaltijden en overnachtingen inbegrepen
Voertaal? Engels (of Nederlands indien enkel Nederlandstalige deelnemers)

Inschrijvingsformulier
 

Four Oranges, Some Office Buildings, Woman's Legs, kunstenaarsboek, APE#056, Gent (BE), 2015 (c) Stephanie Kiwitt

Bio

Steven Humblet (°1970) studeerde Filosofie en Sociale en Culturele Antropologie aan de KU Leuven. Sinds 2003 is hij als docent verbonden aan de Sint-Lukas Hogeschool te Brussel alwaar hij verantwoordelijk is voor verschillende theorie- en praktijkvakken over fotografie. Hij was jarenlang betrokken bij het onderzoeksproject Citygraphy, over de representatie van het landschap en de stad in fotografie en film. Hij schrijft als freelance kunstcriticus voor tijdschriften als De Witte Raaf, DW B, Ons Erfdeel, Etcetera, Camera Austria, enz.

Stephanie Kiwitt, in 1972 geboren in Bonn, is een fotografe uit Brussel. Haar werk vertrekt vanuit de fotografische observatie van plaatsen die de commercialisering van de publieke ruimte en diverse aspecten van het dagelijkse leven tonen. Haar methode bestaat uit series en beeldensembles die de specifieke vorm van een boek of tentoonstelling aannemen. In 2009 was ze artist in residence in Wiels. In 2010-12 maakte ze deel uit van het artistieke onderzoeksproject "De fotograaf in de stad" aan de School of Arts Gent (KASK). In 2015 was haar werk onder andere te zien bij Camera Austria Graz, Wiels Brussel, Fotograf Festival Praag en Centre de la Photographie Genève.

Interview

Fotografen aller lande, stel jullie fototoestel al maar scherp voor een nieuwe masterclass "Fotografie in de Rand"! Met Stephanie Kiwitt (fotografe) en Steven Humblet (fototheoreticus) halen we twee experten in huis voor een fotografietocht naar de rand van Brussel, onder het motto ‘Walks on the Wild Side’. Wij legden alvast ons oor te luister in een interview.

Dag Stephanie, wat is de basis van jouw fotografisch werk?

Stephanie Kiwitt: “Ik observeer graag openbare of semi-openbare ruimtes, zoals shoppingcentra, gymscholen… Plekken die een toenemende commercialisering van het dagelijkse leven representeren. Maar evenzeer het tegenovergestelde, zoals toen ik voor een langere tijd een braakliggend terrein in Gent fotografeerde en waar alles vuil is of vervalt en er niets groeit. Ik werk altijd met een hoeveelheid van beelden die ik samen in een context breng, zoals in een boek of een tentoonstelling. Steeds opnieuw zoek ik een nieuwe manier waarop ik een bepaalde problematiek kan visualiseren.”

In de uitleg van de masterclass spreken jullie over ‘fotografie als medium voor een ervaring’. Wat bedoelen jullie daarmee?

Steven Humblet: “Op de plaatsen die Stephanie aanhaalde, worden ervaringen aangeboden en geconsumeerd. Zo is een shoppingcenter niet alleen een plaats waar winkels zijn, maar worden er ook ‘winkelervaringen’ aangeboden. Als fotograaf is het heel eenvoudig om de ruimtelijkheid of de architectuur van zo’n winkelcentrum te fotograferen, maar het vastleggen van die ‘winkelervaring’ is veel moeilijker. Stephanie probeert in haar foto’s net die ervaring te capteren en dat vind ik ook zo intrigerend aan haar werk. Ander voorbeeld: de Nieuwstraat in Brussel. Fotografen vinden dit geen interessante omgeving om foto’s te nemen omdat men denkt dat men er niets mee kan, terwijl ik denk dat we ons net wél de uitdaging moeten stellen om op dit soort schijnbaar banale plekken te gaan fotograferen.”

“In haar laatste boek richtte Stephanie zich op de stadsrand van Brussel, een openbare ruimte waar niet echt sprake is van een doordachte constructie: er lopen verschillende functies door elkaar en deze mogen nooit de omgeving helemaal beheersen. Denk maar aan de luchthaven van Zaventem waar heel veel bewoning rond is. Als men had gekozen om een grotere periferie rond de luchthaven in te stellen, dan was heel het probleem van het nachtlawaai er ook nooit geweest. In de rand van Brussel is er doorheen de jaren een opeenstapeling van verschillende ruimtes ontstaan, waar verschillende ervaringen op elkaar botsen. Als je de steenweg van Vorst naar Drogenbos afrijdt, kom je heel wat bizarre dingen tegen. Er ligt daar bijvoorbeeld een crematorium in een semi-industrieel complex: hoe hou je dat nu voor mogelijk?”

Stephanie: “Je vindt er ook de taalgrens, de overgang van de stad in het dorp, etc. Om die rijk geschakeerde omgeving vast te leggen, is het belangrijk dat je als fotograaf niet enkel focust op het kijken, maar dat je al je zintuigen gebruikt om zo’n plekken in de periferie te ervaren.”

Steven: "Dat is juist zo moeilijk omdat fotografie een puur visueel medium is. Alle andere zintuigen worden weg gefilterd: als je naar een foto kijkt, hoor je niks, ruik je niks, voel je niks. Hoe kan je dan toch die lichamelijke ervaring inbrengen? Dat is kort samengevat de uitdaging die we samen met de deelnemers op onze vierdaagse masterclass willen aangaan.”

Jullie hebben allebei veel ervaring als docent. Hoe gaan jullie de masterclass aanpakken?

Steven: “Dat willen we nog een beetje geheim houden (lacht). Ik denk alleszins dat onze aanpak heel dynamisch is. We willen de masterclass ook aanwenden als experimenteerruimte voor de deelnemers, zodat ieder zijn eigen traject kan afleggen. Er zijn verschillende manieren om te werken:
individueel, in groep, in confrontatie met elkaar, in dialoog met elkaar…”

Stephanie: “We gaan zeker op zoek naar uitwisseling tussen de deelnemers. Het wordt alleszins een intens programma.”

Steven: “Qua vorm werken we toe naar een kleine publicatie: een gevouwen boekje op A3-formaat, twaalf pagina’s per duo. Binnen deze afbakening kunnen alle deelnemers doen wat ze willen en moedigen we het experiment zeker aan.”

Tot slot: wat hoop je bij de deelnemers van de masterclass te bereiken?

Steven: “Ik hoop dat we hen een andere blik op fotografie kunnen bieden. We willen de deelnemers uit hun normale handelen tillen en hen aanmoedigen om echt radicaal te experimenteren met hun manier van fotograferen.”

Stephanie: “De ruimtes waar we gaan fotograferen mogen er op het eerste zicht dan wel niet zo aantrekkelijk uitzien en misschien zelfs een beetje saai zijn, maar door goed en lang te kijken leer je deze ruimtes naar je hand zetten.”

Steven: “Wat heel moeilijk is in fotografie, is het maken van een banale foto. Fotografie maakt de wereld sowieso mooi, ongeacht wat je fotografeert. De neutraliteit van een banale ruimte, hoe kan je die benaderen in fotografie? Hoe kan je dat spel van die tegengestelde krachten in foto’s vatten? Spannend zeg, ik zou graag meedoen aan de masterclass… Hoeveel kost het?” (gelach)

Eline Leonard

Wondelgemse Meersen, kunstenaarsboek, Kodoji Press, Baden (CH), 2012 (c) Stephanie Kiwitt