Iedereen is een vermaker!

Is het figurentheater, een multimediaal concert of een muzikale vertelling met beelden? Zeker is dat actrice Reineke Van Hooreweghe, beeldenmaker Maarten Van Aerschot en muzikant Peter Verhelst een elektriese jeugdtheatervoorstelling aan het creëren zijn over de dromen van meestervermaker Octaaf van Okkerstal. In augustus kwamen ze al enkele dagen aan het verhaal sleutelen in Destelheide, begin februari brengen ze alle puzzelstukjes samen tijdens een nieuwe residentie als artiest in huis.

Wie is Octavio en waarom is hij zot van elektro?

Reineke Van Hooreweghe: “De echte naam van Octavio is Octaaf. In onze voorstelling volgen we hem in verschillende fasen van zijn leven. Als hij elf jaar is, droomt hij van een groots en meeslepend leven. Hij wil allerlei zaken uitvinden, maar alles wat hij maakt blijkt al te bestaan of weinig nut te hebben.”

Maarten Van Aerschot: “Zijn juf stimuleert Octaaf hier ook niet in. Zij vindt dat hij maar beter een talenknobbel ontwikkelt, terwijl hij eerder een dradenknobbel heeft.”

Reineke: “Kabeltjes en knopjes vindt Octaaf tenminste duidelijk: ze staan ofwel aan of uit. Later opent hij dan een eigen winkeltje waarin hij allerlei elektronische apparaten ‘vermaakt’. Octaaf mag het warm water misschien niet hebben uitgevonden, hij blijkt wel een meester-reparateur te zijn. Het winkeltje noemt hij Octavio’s Elektro omdat hij zot is van Italië en dit een meer wervende naam is.”

Maarten: “Zijn handelszaak wordt erg populair: zelfs van over ’t water brengen ze kapotte apparaten naar hem en de dozen stapelen zich dan ook op in zijn halletje.”

Past jullie voorstelling misschien in het Vlaanderen in Actie-verhaal om het technisch onderwijs te promoten?

Maarten: “Dat hebben we nog al gehoord, maar het was zeker niet de bedoeling (lacht). Tegenwoordig is het ook een trend om aan ‘upcycling’ te doen of naar repaircafé’s te gaan waar jouw spullen gerepareerd worden terwijl je wat drinkt. Ook die die link hebben we niet bewust gelegd.”

Reineke: “De eerste zin van de voorstelling is dan ook: ‘Alles hangt al in de lucht!’. In een eerdere versie van het verhaal zat er een liedje van Rocco Granata, omdat Octaaf zot is van Italië. Dat was nog voor de hype rond de film Marina losbarstte. Ondertussen hebben we met muzikant Peter Verhelst onze eigen Rocco in huis (lacht).

Jullie zijn drie erg complementaire makers. Hoe zijn jullie bij elkaar terechtgekomen?

Reineke: “In de voorstelling hebben we alle drie een andere ‘vermakersrol’: ik vermaak het woord met mijn ‘loop station’, Peter heeft ook verschillende ‘bakskes’ waar hij de muziek doorstuurt en Maarten vermaakt op zijn manier het beeld. Eerder had Maarten al het decor gemaakt voor de voorstelling Knies en Broos die ik bij Artforum maakte. Met Peter heb ik al vaker samengewerkt. Ik denk dat Maarten en ik elkaars werk allebei heel schoon vinden, ook al zijn we erg verschillend. Bijna drie jaar geleden zeiden we tegen elkaar dat we ooit maar eens moesten samenwerken, zoals je dat met zoveel andere kunstenaars afspreekt. De meeste van die beloftes worden nooit waarheid – en misschien maar goed ook (lacht). Maar kijk, onze voorstelling zit er nu toch aan te komen!”

Maarten: “De manier waarop we werken is inderdaad heel anders. In de vorige voorstellingen die ik met mijn gezelschap Tal en Thee maakte, gebruikte ik geen tekst. Zelf kan ik geen verhaal schrijven, terwijl Reineke daar net heel goed in is. Ik knutsel het liefst. Zo ben ik voor Octavio’s Elektro allerlei poppen en figuren aan het maken.”

Wat is tot nu toe al het moeilijkst geweest in de samenwerking?

Reineke: “Dat Maarten mij keiveel belt.”

Maarten: “En dat Reineke nooit opneemt (algemene hilariteit). Nee, misschien dat we tot nu toe (het gesprek vond plaats eind december 2013, FT) alle onderdelen – de installatie, animaties, figuren, licht, spel,… – van de voorstelling nog niet echt samen hebben kunnen puzzelen. Door plaats- en tijdgebrek werken we vaak in onze eigen disciplines of in een kleinere opstelling verder. We hebben natuurlijk een grote repetitieplek nodig om alle sporen samen te brengen. Destelheide leent zich daar toe. ”

Aan de voorstelling is ook het educatieve luik ‘Iedereen Vermaker’ gekoppeld?

Reineke: “Klopt. Dit project vertrekt vanuit de filosofie van onze voorstelling, namelijk dat misschien niet iedereen een uitvinder is, maar dat we wel allemaal vermakers zijn. In een school in Aarschot hebben we een atelier gebouwd waar we van oktober tot maart met een klasje uit het derde leerjaar werken. De kleine vermakers bouwen er hun elektriese werelden en hun verhalen. We hebben meters elektriciteitskabels binnengesleept in de klas en de kinderen hamers en ander werkgereedschap gegeven. Soms moet er wel eens iemand met een bebloede vinger naar het secretariaat, maar los daarvan is het echt fantastisch wat de kinderen daar creëren. Het is ook verwonderlijk dat ik thuis nooit een hamer vastpak en op die school er maar op losklop (lacht).”

Maarten: “De werelden en dradenknobbels die de kinderen vermaakt hebben, zijn ook onderdeel van de omkadering en vormgeving in CC ’t Gasthuis tijdens het premièreweekend van onze voorstelling. Wanneer we Octavio’s Elektro in andere cultuur- en gemeenschapscentra spelen, willen we daar ook gelijkaardige projecten opzetten in samenwerking met de culturele centra. We vinden het namelijk belangrijk dat de elektriciteit al een beetje in de lucht hangt alvorens je de zaal binnenkomt.”

Filip Tielens

Octavio’s Elektro is een voorstelling voor iedereen vanaf 7 jaar en speelt op 8, 9, 10 en 11 maart 2014 in CC ’t Gasthuis in Aarschot tijdens het Boze Wolffestival. Op www.talenthee.be & www.reinekevanhooreweghe.be vind je meer info.